Geloof

Vind de vreugde in Hem en daarmee ook in jezelf

Afgelopen week was emotioneel en lichamelijk zwaar. En dan kan ik zo in die duisternis blijven hangen. Zoals Cees Bots zegt, in je eigen “pitty party” blijven hangen. En als je partner ook in die duisternis rondloopt, dan heb je samen een “pitty party”. Best gezellig met z’n 2-en, maar zeker niet motiverend en bemoedigend. En ook gevaarlijk, want voordat je het weet trek je elkaar naar beneden en houd je elkaar daar beneden.

Geef die beer een jurk aan
Vanmorgen was er een preek van Constantijn die echt voor mij bedoelt was en me we weer hielp relativeren. Want soms kan ik mezelf zo verliezen dat ik niet 1, maar 20 beren zie lopen. De fysio zei begin deze week dat ik die beren maar een jurk moest geven. Ik moest daar zo om lachen dat ze zei “Kijk, mijn doel is bereikt. Je lacht erom en kan het weer wat meer relativeren”. En dan krijg je deze ochtend een preek die daar weer op verder borduurt. Hoe mooi kan God spreken. Wow!

Vreugde in alle omstandigheden
De titel van de preek was “Vreugde in alle omstandigheden”. Deze preek liet mij zien dat er ook vreugde in het leven is. De vreugde hoef je niet uit jezelf te halen of uit anderen, maar uit Hem. En Hij is in jou. Kortom, je draagt Zijn vreugde in jezelf. En nee, op de dagen dat ik me slecht voel, voel ik de vreugde helemaal niet, maar vandaag werd tegen mij gezegd dat dat ook niet erg is. Dan is het er maar even niet. Maar het is wel goed om daar aan herinnert te worden, want de duivel probeert me daarin te ontmoedigen. Want hoe slechter ik me voel, hoe kwetsbaarder ik ben voor de duivel en hoe makkelijker het voor hem is om met mijn gedachtes aan de haal te gaan.

Vooraan ontvang je de eerste klappen
De duivel probeert je te ontmoedigen als je in geloof wandelt. En dat ervaren wij enorm. Iemand zei ook vandaag tegen me dat wij zo voorop lopen in het geloof, alleen dan sta je ook vooraan en ontvang je ook als eerste de klappen. En dat vind ik moeilijk. Het blijft als een gevecht voelen, terwijl ik weet dat ik niet hoef te vechten. Hij heeft voor mij gevochten en ik ben vrij.

Alleen dat voel ik niet altijd. Ik voel dan nog steeds die duizeligheid of die enorme vermoeidheid. En dan begin ik te twijfelen. Te twijfelen of Hij mij echt wel opvangt. En dan voel ik me weer schuldig tegenover Hem dat ik twijfel. En zo gaan de gedachtes als ping-pong ballen heen en weer. Als ik het zo al lees, dan wordt ik er al moe van 😉

Connect ‘Eerlijk over twijfel’
Afgelopen week had ik mijn eerste connect ‘Eerlijk over twijfel’. Het is een kleine groep wat ik erg prettig vind. Ik hoop in deze connect wat meer handvatten te kunnen vinden om niet steeds te verdrinken in twijfel, maar dat ik het eerder kan “stoppen”. Want hoe meer ik erin verdrink, hoe moeilijker ik het vind om eruit te komen. Dus ik heb hoge verwachtingen dat Hij mij die handvatten ook gaat geven.

Een fluistering
Soms spreekt Hij heel duidelijk, soms is het een fluistering. Maar ik hoor Zijn stem steeds meer en meer. Maar ik merk ook dat er geprobeerd wordt om mij af te leiden. Afleiden met gedachtes die niet van God komen. Afleiden met angsten, zorgen, etc.. Maar ik weet dat deze niet van Hem komen. En ik weet dat ik in Hem mag rusten en dat ik niet hoef te werken. Ik vroeg vandaag aan iemand; “Hoe weet je nou of je zelf aan het werk bent?”. Ze zei: “Als jij je zorgen maakt, dan ben je zelf aan het werk.”
Oh, uh, okey.. dan ben ik nog vaak zelf aan het werk 😉 Ik mag nog meer los gaan laten.

De HEER is mijn kracht en mijn schild,
op Hem vertrouwde mijn hart,
ik werd geholpen en mijn hart jubelde,
Hem wil ik loven in mijn lied.
Psalm 28:7

Een wervelwind
Als ik mijn omstandigheden een plaatje mag geven dan zie ik een wervelwind. Een wervelwind die door mijn tuin heen raast. Vanmorgen werd tijdens de worship gezegd om je een plaatje voor te stellen van jou omstandigheden. Dat was bij mij die wervelwind. Ik sta als een boom in het midden en die wervelwind probeert die boom weg te krijgen. Maar dan komt Jezus. Hij loopt naar door mijn tuin heen naar die boom. En waar Hij loopt groeien bloemen. En hij kalmeert de wervelwind. De wervelwind verdwijnt en er is weer rust in de tuin. Die wervelwinden komen bij mij een aantal keren per dag. Maar in plaats van er zelf tegen te vechten, mag ik het aan Hem overlaten. En ook al moet Hij 20x per dag langs komen, dat maakt Hem niet uit. Hij zal mij blijven helpen.

Dank U Jezus, dank U Vader.

Voel je je momenteel slecht, down of heb je er even allemaal geen zin meer in? Kijk dan even dit filmpje. Deze werd vanmorgen ook getoond. Iets wat ik totaal niet had verwacht, maar wat mij tranen bezorgde van het lachen i.p.v. verdriet. Het hielp mij een beetje te relativeren en nog belangrijker, het hielp mij te lachen.

Gepubliceerd op: 21 oktober 2018

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *