Ervaar jij vrijheid in je leven?

Vandaag is het 5 mei, bevrijdingsdag. Een dag waarop iedereen viert dat we vrij zijn. Dat we mogen leven in een vrij land. Vanmorgen werd door pastoor Constantijn de volgende vraag gesteld: “Ervaar jij vrijheid in je leven?” Sommigen van ons kunnen ‘m wellicht meteen beantwoorden, anderen moeten er misschien even over nadenken. 

Wel weten, maar niet voelen
Ik kon de vraag eigenlijk vrij snel beantwoorden. Nee, dat ervaar ik momenteel niet. Voor m’n gevoel zit ik vast in mijn lichaam en in mijn denken. Ik weet vanuit het Woord dat het oude voorbij is en dat het nieuwe gekomen is. Jezus is gestorven voor jou en mij. We zijn geen slaven meer, we hoeven niet door een hoepeltje te springen, we mogen weten dat we een geliefd kind van God zijn. Maar ik voel het niet altijd. Want als ik het in mijn hart zou voelen, dan zou ik geen negatieve woorden meer hardop uitspreken (bewust of onbewust) en dan zouden mijn gedachtes niet zo met mijn gevoel aan de haal gaan.

Stil gezet
Momenteel bewandel ik een weg waar ik ontzettend stil gezet wordt. Ik word steeds bewuster gemaakt van hoe ik me emotioneel voel, hoe ik over dingen denk en hoe ik me lichamelijk voel. Iets wat juist heel erg goed is. Want ik ben de afgelopen jaren alleen maar door en door gegaan. Ik heb me toen nooit afgevraagd hoe ik me voelde. Ik moest gewoon werken, ik moest dit, ik moest dat kunnen. Ja, er gebeurde verschrikkelijke dingen, maar ik ging gewoon door. Want het leven gaat toch ook gewoon door?

Langzamerhand kom ik nu tot het besef dat ik denk: “Wow, waarom heb ik toen niet even een stapje terug gedaan? Of waarom had ik me toen niet even ziek gemeld, zodat ik mezelf even wat rust kon geven?”.  
Het antwoord op de waarom kan ik nu wel geven. Omdat ik toen niks wou voelen, omdat ik er überhaupt gewoon niet over nadacht. Ik zette alles op nummer 1, behalve mezelf. Een lieve zus zei van de week het volgende:
“You can’t go back and change the beginning, but you can start where you are! Change the ending”. (C.S. Lewis).
En dat is zo waar. We kunnen het verleden niet meer veranderen, maar we kunnen wel het einde veranderen. Klinkt tof toch? 

Gewoon maar even doen dan?
Ja, klinkt allemaal heel makkelijk. Gewoon even doen. Gewoon even geloven en dan komt het wel goed. Nou, helaas. Inzicht is een eerste stap, maar veranderen? Dat is de volgende stap en misschien wel de moeilijkste. Als je al jaren in hetzelfde karrenspoor loopt en dan besluit om een ander spoor te gaan lopen, dan gaat het karretje echt niet vanzelf die kant op. Het is natuurlijk veel makkelijker om in datzelfde spoor te blijven lopen, maar daar weet je de uitkomst al van. Dus het is iedere dag, ieder uur, iedere minuut weer dat karretje in het andere spoor blijven duwen. Iedere keer maak je weer bewust een keuze om een ander spoor op te gaan. Het voelt soms echt als een gevecht om dat karretje daarin te houden. Iedere keer weer bewust een keuze maken om die negatieve gedachte niet aan te nemen en te geloven.

Je doet het niet alleen! 
Iedere dag voel ik me gezegend dat ik deze reis niet alleen hoef te doen. Als ik naar de mensen om mij heen kijk die Hem niet kennen, dan kan ik alleen maar denken “Hadden jullie ook maar Jezus in jullie leven”. 

Want als ik moe ben van het karretje duwen, dan geeft Hij mij nieuwe kracht. “Mensen die moe zijn, geeft Hij nieuwe kracht. Uitgeputte mensen maakt Hij weer sterk!” (Jesaja 40.29)

Als ik val, dan helpt Hij mij overeind. Als ik verdrietig ben dan troost Hij mij. Als ik boos en gefrustreerd ben, dan brengt Hij mij tot rust. Maakt dat het makkelijk? Nee, het maakt het niet makkelijk, maar wat makkelijker. Het geeft me hoop en steun om door te blijven gaan. Ook al zie ik het even niet meer zitten. Ook al denk ik dat de rest van de mensen om me heen wel van alles kunnen en ik niet. En ik me gevangen voel in m’n eigen lichaam. En ik me zorgen maak hoe ik ooit kan gaan werken als ik me zo voel zoals ik me nu voel. Maar ik kan wel in een hoekje gaan zitten en op z’n Cees Bots gezegd een “pitty party” met mezelf gaan houden, maar dat is ook geen leven zoals God het bedoelt heeft. En ja, af en toe in een hoekje zitten mag wel, zolang je er maar niet in blijft hangen. Maar God laat dat ook niet toe. Of via teksten of broers en zussen is Hij wel erg goed met hints geven wat de volgende stap mag zijn 😉

Van gevangenheid naar vrijheid
Nee, momenteel ervaar ik NOG niet de vrijheid in m’n leven. Maar ik ben er wel van overtuigd dat die vrijheid wel gaat komen. En ja, die zin moet ik misschien nog wel 1.000x voor mezelf herhalen, maar God is groter dan al mijn omstandigheden. En Hij heeft geen leven bedoelt met pijn en negativiteit. Hij heeft een hoopvolle toekomst voor ogen, zowel voor jou als mij. Dus ik laat me leiden door de Heilige Geest en ik ga onderweg genieten van alles wat ik met Hem mag meemaken en zie uit naar een hoopvolle toekomst! Want God houdt van jou en mij. Wij zijn Zijn geliefde kinderen!

Raise a Hallelujah

De afgelopen weken stond in het teken van het nemen van beslissingen. Beslissingen die niet makkelijk waren om te nemen, maar wel beslissingen die nodig waren om mij meer rust te gaan geven.

Want momenteel ervaar ik veel “interne” onrust. En daarom is het soms goed om even de “prikkels” eruit te halen, zodat je weer tot rust kan komen.

Ik realiseerde mij vandaag dat ik nu ongeveer 1,5 jaar binnen het geloof wandel. Wow! Wat vliegt de tijd voorbij zeg. Maar wat ben ik tot op de dag van vandaag dankbaar dat ik Jezus heb leren kennen. Want zonder Hem zou ik nu niet staan waar ik nu sta.

Het is zo fijn om te weten dat ik geliefd ben en dat ik goed ben zoals ik ben. Al voelt het misschien nog niet zo, ik weet dat er een moment gaat komen dat ik het ook ga voelen. Deze reis die ik met Jezus aan het maken ben is moeilijk en zorgt voor confrontaties, maar ik mag geloven dat Hij altijd naast mijn zijde staat en mij erdoorheen gaat helpen. Hoe uitzichtloos het misschien soms ook lijkt.

En ik wordt misschien van alle kanten aangevallen en er worden leugens verteld, gelukkig heb ik een kerk waar ik elke zondag heen kan en waar vriendschappen ontstaan. Een kerk die mij houvast geeft en die mij elke keer leert om de “goede” kant op te kijken en dat is naar Jezus. En als het doordeweeks even niet lukt dan heb ik lieve broers en zussen die mij helpen om mijn ogen op Jezus gericht te houden. Want je kunt dit niet alleen. Je hebt af en toe dat zetje in de goede richting nodig.

En misschien moet je dan voor jezelf een stap overwinnen, door aan iemand jouw verhaal te delen of door voor je gevoel kwetsbaar te zijn door iemand om “hulp” te vragen. Maar ik kan uit eigen ervaring vertellen dat het uiteindelijk oplucht en dat die broers en zussen eigenlijk helemaal zo eng niet zijn 😉 En dat ze juist met open armen op je staan te wachten om je in hun armen te sluiten als jij het even niet meer ziet.

Afgelopen week zat ik Worship muziek te luisteren en toen viel me een liedje op vanwege de tekst. En toevallig (naja toevallig?) werd in de preek van vanmorgen (van Joshua) ook dit nummer genoemd.

Het gaat om het nummer “Raise a Hallelujah”. Als ik naar dit nummer luister dan kan ik op zo’n moment even de hele wereld aan. Naast creatief bezig zijn, helpt muziek mij ook om even de afleiding te hebben van negatieve gedachtes en mijn ogen op Hem te richten.
Want zoals gezongen wordt in dit nummer vecht de hemel voor jou en zal de duisternis vluchten. Jezus houdt van jou en zal de strijd aangaan met jouw vijanden. En het enige wat jij hoeft te doen is onder Zijn vleugels te gaan zitten. Jij hoeft het gevecht niet aan te gaan.

Bekijk hier de songtekst van het nummer: https://bethelmusic.com/chords-and-lyrics/raise-a-hallelujah/

Laat je leiden door de Heilige Geest in Zijn rust

Laat je leiden door de Heilige Geest is een boodschap die ik de afgelopen week meerdere keren ben tegengekomen in verschillende preken van o.a. Marcel Gaasenbeek, Joshua McCauley en David de Vos. Onafhankelijk van elkaar gaven ze mij dezelfde boodschap. Wellicht iets waar ik wat mee mag gaan doen? 😉 

De afgelopen 2 weken voel ik me erg wisselend. De ene dag lijk ik meer de wereld aan te kunnen dan de andere dag. Ik heb heel snel de gedachte dat het wel zou moeten kunnen en dat de Heer me wel gaat helpen als het niet lukt. Alleen dat gebeurt niet altijd. En dat snapte ik niet. Want hij zegent je toch altijd? Dus waarom dan niet? 

Totdat ik in een preek het volgende hoorde. Soms moet je bepaalde keuzes maken in je leven, zodat je naar een volgende “stap” gaat. Want zolang je die stap niet zet, dan kan God jou niet zegenen in die bepaalde situatie. En door zijn Heilige Geest leidt Hij jou voorzichtig naar die keuze. Er werd als voorbeeld genomen dat je bijvoorbeeld in een “verkeerde” relatie zit. Je kan wel denken dat God het wel even gaat regelen dat het goed komt, maar wellicht ben je niet voor elkaar gemaakt. En kan Hij jou niet zegenen totdat jij de volgende stap zet en dat is in dit geval uit elkaar gaan. Dit klinkt natuurlijk wel wat heftig, maar het gaf mij wel een duidelijk voorbeeld. Als je dingen blijft doen waarvan Hij aangeeft dat het niet goed voor je is, dan is het wel aan jou om bepaalde keuzes te gaan maken. En ja, dat is moeilijk, eng en lastig. Als dat niet zo was, dan had je het allang gedaan en had je Zijn zegen niet nodig gehad.

Alleen dan kom ik op het volgende stukje: hoe dan? Hoe laat je je leiden door de Heilige Geest. Ik vind dat heel moeilijk. Gisterenavond vertelde iemand mij dat je allereerst rust nodig hebt. Zonder rust is het moeilijk om Hem überhaupt te verstaan. Laat staan dat je je dan kan laten leiden. Want als er alleen maar onrust in je lijf en hoofd zit, dan is het lastig te bepalen bij welke keuzes je rust ervaart en bij welke keuzes niet. Bij mij voelt het vaal als een wirwar aan gedachtes en gevoelens. Ik ren als het ware als kip zonder kop rond. 

Afgelopen zondag was er een gebedsavond in de Leilinden. Ik wou daar helemaal niet heen. Ik vind dat soort dingen maar ongemakkelijk. Alleen ik werd soort van liefdevol gedwongen door een zus. Ik heb me laten leiden en ben toch gegaan. Hoe ongemakkelijk ik het ook vond, het was ook super fijn. Er werden mooie en bemoedigende dingen tegen ons gezegd. En dat raakte me, enorm.

Van de week kreeg ik een openbaring via een broer en zus. Ik vertelde dat ik veel last heb van negatieve gedachtes. Gedachtes waarvan ik weet dat ze niet van Hem zijn, want ze zijn niet bemoedigend of liefdevol. Ik gaf aan dat ik daar vanaf jongs af aan last van heb en dat dat blijkbaar mijn zwakke punt is. Maar toen zeiden ze het volgende: “Juist niet. Dat is juist een sterk punt van je. Want juist daardoor ben jij in staat om slechte gedachtes te onderscheiden van de gedachtes die van Hem komen. Veel mensen kunnen dit niet, maar jij ziet dit wel. En daarom zul jij straks ook anderen hierin kunnen helpen.”

Nou, ik had dit echt niet zo bekeken. Ik zag het als een “last” en zeker niet als een positief iets. Maar als je het zo bekijkt….?

David de Vos gaf heel mooi aan in z’n preek (God verdeelt niet eerlijk) dat wanneer je voor je gevoel in bepaalde lastige situaties zit dat dit juist een felicitatie waard is. Want dat betekent dat je volgende stappen in je leven aan het zetten bent. En God gebruikt deze situaties om te toetsen of jij klaar bent om de volgende stap te kunnen zetten. Of je genoeg weerstand kan bieden tegen je situatie. Of je Hem daarin betrekt. Want uiteindelijk ben ik niet diegene die in die situatie moet vechten tegen de reuzen. Het enige wat ik mag doen is in Zijn rust verblijven en Hem het werk laten doen. Dus niet alles zelf willen doen. Er werd ook zo mooi gezegd in een andere preek. Als je ergens tegenaan loopt of ergens last van hebt, wat doe je dan? Ga je dan eerst naar Google of naar God? 

Hoe vaak heb ik wel niet zitten Googlen op mijn klachten. Op zoek naar antwoorden. En ik kan je vertellen dat ik die niet gevonden heb en je wordt er vaak ook nog negatiever van. 

De laatste tijd probeer ik mijn gedachtes en gevoelens op papier te zetten door middel van tekenen. Ik ben namelijk een echte beelddenker. Het helpt mij om dingen van me af te schrijven/tekenen. Alleen vroeger tekenende ik alleen het negatieve, maar zette nooit iets positiefs tegenover. Dat doe ik nu wel. Ik zet Gods waarheid er tegenover. En soms vind ik maar moeilijk te geloven en vind ik er een hoop van. Maar soms werkt het juist heel bemoedigend! 

Dit is wie ik nu ben

Het nieuwe jaar, 2019 is begonnen. Een jaar waarin weer vol verwachting mogen uitkijken naar wat God allemaal voor ons in petto heeft. Een jaar waarin je mag VERwachten en niet hoeft te wachten. Ik heb deze week de nieuwjaarspreek (This is me) geluisterd van Steven van Kranenburg uit Rotterdam (overigens een aanrader om eens te luisteren als je ‘m nog niet kent). Een super sterke en gave preek. Ook al was 2018 volgens jou een rotjaar, vol negatieve dingen, laat 2018 jou niet de volgende vraag stellen: “Hoe ben ik hier terechtgekomen?” Maar zeg: “Dit is wie ik nu ben. Ik ga me niet afvragen hoe ik hier ben gekomen. Ik ga kijken wat U voor me gaat doen”. 

“Look instead for what God can do!” 

Klinkt super goed toch? En dat is het ook. Maar als je nu aan mij vraagt hoe ik er nu over denk, dan ga ik heel eerlijk met je zijn. Ik vind dit bovenstaande zo sterk, alleen ik vind het zo moeilijk momenteel om in die kracht te staan en te vooral te blijven staan. Want als ik die preek luister, dan denk ik “JA!”, maar vaak ebt dat gauw weg. 

De afgelopen weken is mijn duizeligheid weer enorm aanwezig en ik vind het maar lastig om daar met liefde mee om te gaan. Om het te laten zijn. Ik voel me beperkt in mijn privé en werkleven. Een winkel binnenlopen, zonder mensen, maar met veel spullen, zorgt voor te veel prikkels.
Ik heb genoeg momenten dat ik met m’n handen in het haar zit, niet wetende waar ik nu goed aan doe en wat ik nu moet doen. En voordat je het weet verdrink ik in mijn gedachtes met de vraag “Hoe ben ik hier terecht gekomen?”.

En je kent alle goede dingen wel zoals: “Rust in Jezus. Houd je ogen op Hem gericht en niet gericht op je eigen problemen. Laat Hem bij je problemen komen.”

Alleen ik vind dat zo ontzettend moeilijk. Ik raak dan in een soort van paniek en dan stormt het om me heen en zie ik door de storm Hem niet meer en het goede niet meer. 

Maar toch wil ik samen met Hem het pad bewandelen en onderzoeken wat die duizeligheid in stand houdt en hoe ik daar met liefde en rust mee om mag gaan. Ik wil stoppen met vechten, maar meer rusten bij Hem.

Ik probeer wat meer naar mezelf te luisteren en doe een stapje terug als ik een stapje terug moet doen. En ik probeer me minder af te vragen hoe ik hier ben terecht gekomen zoals Steven aangeeft. Want is dat nu belangrijk? Ik kan beter gaan kijken naar wat Abba Vader voor mij in petto heeft liggen.

Ziel, kom tot rust…

De afgelopen tijd ben ik wat minder bezig geweest met het schrijven van blogs. Dat komt omdat we momenteel bezig zijn met de voorbereidingen voor onze verhuizing. Over 1,5 week verhuizen we naar het mooie Voorthuizen. We hebben een huisje gevonden die qua huur net even wat beter is, alleen is het huisje wel weer wat knusser dan wat we nu hebben.
Ach, straks genieten we dan alleen nog maar extra van onze nieuwe woning, omdat die dan 100x zo groot lijkt 😉
Als het goed is gaat de bouw van onze nieuwe woning starten in november/december dit jaar.

Ondanks dat we bezig zijn met de voorbereidingen van onze verhuizing, ervaar ik toch een rust over me heen. Wat mij heel erg op weg heeft geholpen is de connect-avond van vorige week. Toen werd gezegd dat wanneer je gedachtes en alles weer met je aan de haal gaan, dat het dan kan helpen om te zeggen “Ziel kom tot rust”. Ik heb dit de afgelopen week vaak herhaald en het hielp mij om mijn gedachtes tot rust te krijgen. Vooral ’s avonds al ik in bed lig begint het vaak te ratelen. De eerste keer dat ik tegen mezelf zei “Ziel kom tot rust” viel ik meteen in slaap.

Ook heb ik weer veel preken geluisterd. Ik merk dat dit zo veel helpt. Vooral de preken van Joseph Prince raken me enorm en maken me “sterk”. Ik voel Hem dan heel dichtbij. In één van zijn preken vertelde hij wat het enige werk dat jij moet doen is in Zijn rust blijven. En ook al zijn er dingen te doen, zoals een verhuizing voorbereiden, doe deze dingen dan vanuit Zijn rust. Want wanneer je het vanuit Zijn rust doet, dan zal het hemels eindigen. Het werk is namelijk al gedaan door Hem. Als je rust hebt, dan bereik je je doel sneller. Heb plezier tijdens je reis. Want dat is wat God voor jou wil.

Ga in een stoel zitten en blijf daar in Zijn rust. Laat je niet afleiden door de vijand. Want die probeert je steeds uit die stoel te halen door gedachtes bij je neer te planten van “Heb je daar wel aan gedacht?” of “Weet je zeker dat dit goed gaat?” of hij geeft je valse symptomen. Alles om jouw aandacht te krijgen en jou zorgen te laten maken.

Dit was voor mij weer een eye-opener. Ik dacht, wauw! Dit is inderdaad precies wat er gebeurt. Zodra je in de rust komt, dan proberen gedachtes je daar weer vanaf te krijgen.

Wie door geloof die rust ervaart, rust uit van zijn eigen werk, net als God. Laten wij ons best doen deel te krijgen aan die rust. Daarom moeten wij ervoor oppassen God niet ongehoorzaam te zijn zoals het volk Israël, dat daardoor die rust niet kreeg.
Hebreeën 4:10‭-‬11

Uiteraard kreeg ik net deze preek te horen in een week waar een hoop had kunnen gebeuren qua onrust. Maar de connect van vorige week en deze gave preek zorgden ervoor dat ik niet in de onrust belandde. Ik voelde een rust over me heen. En ja, m’n gedachtes gingen wel eens aan de wandel, want uiteindelijk ben ik nog steeds een mens, blijkt 😉 Maar dan sprak ik m’n gedachtes toe en zei “Ziel kom tot rust”. En soms moest ik dat 10x herhalen. Maar de aanhouder wint 😉

Ik was ook minder geïrriteerd over m’n lichamelijke klachten deze week. Want ja, ik had er een slechte dag tussen zitten qua lichamelijke klachten. Maar in plaats van mij er enorm tegen te verzetten, kon ik het er nu iets meer laten zijn. En dat is iets wat ik heel moeilijk vind.

Wij waren al een tijdje op zoek naar een opslag voor onze bank. Want deze is te groot om in het andere huurhuisje te plaatsen. Uiteindelijk besloten we de bank op Marktplaats te zetten. Maar ook daar kwamen niet veel reacties op en als die al kwamen, dan was het met een bod waar je verdrietig van wordt. De verhuisdatum kwam steeds dichterbij en we hadden nog steeds geen opslag. Dit is precies zo’n onderwerp waar ik mij helemaal gek over kan maken.

Maar van het weekend voelde ik ineens een rust over me heen komen over dat onderwerp. Ik zei tegen Sven “het komt wel goed, het gaat wel lukken”. En nog geen 10 minuten later kreeg ik een berichtje via Marktplaats dat iemand wou komen kijken naar de bank en gisteren hebben we ‘m verkocht maar we kunnen er nog op blijven zitten tot de dag voor de verhuizing! Hoe goed geregeld kan het zijn? En dit is nog maar een klein dingetje. God voorziet altijd. Misschien niet helemaal op de manier zoals je zelf bedacht zou hebben, maar het vertrouwen in Hem groeit bij mij alleen maar meer en meer.

Dank U Vader, dat ik Uw geliefde kind ben. Dank U dat U mij dat zo hebt laten zien afgelopen week. Ik ben zo blij dat ik U heb leren kennen, want ik weet dat ik de dingen nooit meer alleen hoef te doen. U bent er altijd bij. Bij bijvoorbeeld moeilijke gesprekken met klanten. U zorgt voor de woorden die ik soms zelf niet eens kon verzinnen. Dank U Vader.

In rust en inkeer ligt jullie redding. In geduld en vertrouwen ligt jullie kracht (Jesaja 30:15)

Vorige week schreef ik dat mijn scheidingslijn tussen in de rust blijven en gefrustreerd voelen heel erg dun is bij mij. Hoe mooi is het dan weer dat ik afgelopen zondag weer een mooie boodschap mee kreeg. Een mooie bemoediging die ik net weer even nodig had! Dank U Vader!
Het thema was: Eindelijk Rust. Ja, je leest het goed. Als je denkt dat jouw Vader niet weet wat er in je omgaat? Nou, dat weet Hij dus echt wel  Ik kan het beamen!

Er werden 5 manieren genoemd hoe de Heilige Geest jou kan leiden in je rust:
1. In de liefdevolle zorg van jou Vader
2. In het volbrachte werk van Jezus
3. Op het fundament van Gods Woord
4. Onafhankelijk van mensen
5. Via innerlijke rust en vrede

Laat je leiden door de Heilige Geest, vind daar jouw rust. Zoals Joseph Prince ook zegt: Rest is Holy Spirit Directed Activity. Oftewel: Rust is een activiteit geleid door de Heilige Geest. Maar hoe je dat dan, vroeg ik me af. Want ja, ik voel wel eens wat, maar is dat dan mijn eigen gevoel of is dat het gevoel vanuit de Heilige Geest? Ik vind dat best lastig. Ik denk dat het bij mij te maken heeft met het vertrouwen. Vertrouwen dat het gevoel vanuit de Heilige Geest komt en daar ook op durven varen. En dat gaan we nu ook doen! Wij zijn de boot ingestapt en gaan het avontuur aan, samen met Hem. Wij hebben namelijk vandaag “Ja” gezegd tegen een nieuwbouwwoning in Zeewolde. Ieew, spannend!!!

Afgelopen woensdag waren we in Zeewolde om daar rond te kijken. We hadden heerlijk geluncht bij een klein haventje en daarna zijn we op de bouwplaats geweest. Toen we daar beiden stonden zeiden we tegen elkaar “Ik ervaar hier rust!”. Ja, daar is het woord weer 

Nu komt er een spannende, maar ook leuke tijd eraan. Bedenken wat je allemaal wilt in het huis, financiering aanvragen, etc etc.. Mijn grootste uitdaging zal zijn: me niet te veel zorgen maken over van alles en nog wat, maar vertrouwen op de Heer dat hij ons gaat leiden en helpen.

Ik las gisteren de volgende tekst die hier mooi op aansluit:
“Zorgen maken is het nemen van verantwoording over dingen die niet voor je bedoeld zijn. Zorgen zijn een gebrek aan vertrouwen in de Schepper van dit universum. Zorgen maken je wijs dat je de dingen aankan die je simpelweg niet aankan. Je verslaat deze zorgen door je te richten op Diegene die wel wat kan doen aan deze situatie. Uiteraard is het goed om verantwoordelijkheid te nemen, maar dat betekent dat je alleen maar weet waar jij stopt en waar God begint.“

Ik ga deze tekst maar eens vaak lezen  Want al heel snel schiet ik in de ik-maak-me-zorgen-modus, maar daardoor vergeet je ook te genieten. En onze liefdevolle Vader wil juist dat wij genieten. En Hij voorziet wel. Zoals in die tekst ook staat, je moet weten wanneer het niet aan jou is om die bepaalde situatie op te lossen, want dat lukt je toch niet. Maar Hem wel!

Zorgen maken het hart van een mens verdrietig, maar een bemoedigend woord maakt het weer blij.
Spreuken 12:25

Laat je niet frustreren en zoek Zijn rust op…

Afgelopen week heb ik veel meer Zijn rust ervaren. Daarom was er nog geen nieuwe blog van mij verschenen  Afgelopen week heb ik ervaren dat het stapje terug doen in mijn werk, geen stapje terug was, maar een stapje vooruit. Want doordat ik juist een half uurtje minder ben gaan werken per dag, kreeg mijn lichaam meer rust en voelde ik me beter. En dat is juist een stapje vooruit!
Iedere dag dat ik thuis kwam heb ik heerlijk ontspannen in het zwembad gezeten en boeken gelezen in het warme zonnetje. Ik denk dat mijn lichaam deze week heel blij met mij was en daardoor werd ik ook weer wat blijer van mijn lichaam.

Ik merk wel dat de scheidingslijn tussen frustratie over mijn duizeligheid en hoe ik me voel EN in de rust blijven en me daardoor beter voelen, heeeel dun is. Ik merk dat ik heel makkelijk van rust naar frustratie schiet, maar ook andersom. Het kost me vaak veel moeite om aan de kant te blijven van rust. Gelukkig uit ik dat meer in woorden, dan vroeger, naar Sven toe en dan weet hij net de goede dingen te zeggen om zo de frustratie en stress weer los te laten. Dank U Vader dat U zo vaak via Sven spreekt.

Ergens weet ik ook wel dat frustreren niet helpend is, maar blijkbaar ben ik ook maar een mens net als vele anderen 

Afgelopen dinsdag was de laatste Connect. Deze Connect-ronde was erg gaaf! Als afsluiting deden we een “Shower of Blessings”. Wauw, dat was heel mooi! De groep werd in 2-en gedeeld, en steeds mocht er iemand in het midden staan en de mensen om die persoon heen deelde zegeningen uit. Uiteraard was dit weer even een frustratie-puntje van mij, want ja, ik durf nog steeds niet hardop een zegen uit te spreken. Maar er werd deze keer gevraagd of iemand wat kernwoorden wou opschrijven van iedere persoon, zodat diegene het mee naar huis kon nemen. Nou, dat ging me beter af! Ik schreef hele vellen vol, met woorden die gezegd werden door anderen en soms kwamen daar ook mijn eigen woorden tussen door. Dus heb ik toch stiekem een beetje meegedaan, maar dan niet hardop. Ik kreeg mee dat ik op schema lig en dat ik mezelf niet hoef te vergelijken met andere gelovigen. Ik ben op het juiste pad. Ook werd mij verteld dat ik met mijn armen omhoog mag gaan staan en zeggen tegen de Vader “Hier ben ik”.

En dat is zo “Hier ben ik, zoals ik ben. Met mijn strubbelingen, met alles erop en eraan.” En Hij zegt: “Dat is mooi. Jij bent mooi zoals jij bent. Ik hou van jou!”

Vraag aan God om te aanvaarden wat je niet kan veranderen en de moed om te veranderen wat je kan veranderen…

God, geef mij de rust
om te aanvaarden wat ik niet kan veranderen,
en moed om te veranderen wat ik kan veranderen,
en wijsheid om onderscheid te maken tussen deze twee.

Ik kreeg de bovenstaande gebedstekst vandaag mee van m’n therapeut. Heel mooi verwoord en eentje om over na te denken  Ik vertelde haar dat de afgelopen 2/3 weken met veel ups and downs ging. Dat ik merkte dat de laatste tijd de vermoeidheid en duizeligheid weer veel aanwezig zijn en dat ik daar van baal en het mij frustreert. “Je bent veels te veel zelf aan het werk en dat ga je niet redden”, zei ze. Tsja, daar had ze wel een goed punt. Ik red het ook niet zelf. Ik kan geen knop omzetten om mijn vermoeidheid en duizeligheid te genezen.

… om te aanvaarden wat ik niet kan veranderen…
Aanvaarden dat ik moe ben, aanvaarden dat ik duizelig ben. Pfff.. Dat is moeilijk zeg! Maar door het te aanvaarden vind ik rust. Want dan stop ik met vechten. In plaats van vechten mag ik het ook bij God neerleggen. Hij wil me graag helpen, maar als ik het allemaal zelf blijf doen, dan krijgt Hij ook niet de ruimte om mij te helpen.

…en moed om te veranderen wat ik kan veranderen…
Ik kan mijn vermoeidheid en duizeligheid niet veranderen, maar ik kan wel acties ondernemen om mijn lichaam meer rust te geven. Vanmorgen kreeg ik de vraag “Wat zou jouw lichaam zeggen als die nu mocht spreken?”. Ik zei eigenlijk vrijwel meteen: “Dat het aantal uur dat ik nu per dag werk te veel is”. “Welke actie zou jij nu kunnen nemen?”, vroeg zeg. Ik zei: “Aangeven dat ik toch een stapje terug wil doen, terug naar 7u per dag”. Alleen ik heb daar erg veel moed voor nodig. Want op het moment dat ik dit denk of zeg, dan komen meteen de gedachtes omhoog “Je gaat weer achteruit. Je kan niet eens normaal een 8-urige werkdag draaien, je raakt straks nog je baan kwijt, etc etc..” Ik weet dat die gedachtes niet waar zijn en ik weet dat ik goed voor mezelf moet zorgen.

Het goed voor jezelf zorgen deed me denken aan een verhaal uit de bijbel. In Johannes 8:3-11. Een vrouw pleegt overspel en wordt bij Jezus gebracht. Zij staat in het midden en haar aanklagers staan om haar heen. Ze willen dat ze gestenigd wordt. Jezus zegt “Wie van jullie zonder zonde is, laat die als eerste een steen naar haar werpen”. Iedereen druipt 1 voor 1 af en zij blijft alleen met Jezus. Jezus zegt “Waar zijn ze? Heeft niemand u veroordeeld?”. “Niemand Heer”, zei ze. “Ik veroordeel u ook niet, zei Jezus. “Ga naar huis en zondig vanaf nu niet meer”.
Dat Hij tegen de vrouw zegt “Ga naar huis en zondig vanaf nu niet meer”, betekent niet dat ze vanaf nu geen fouten meer mag maken. Nee, Jezus is genadevol, maar Hij wil alleen dat die vrouw goed voor zichzelf gaat zorgen. Want hij weet dat die andere situatie haar geen goed deed.

Jezus wil dat ik mijn ogen op Hem gericht houdt en dan zullen mijn aanklagers langzaam 1 voor 1 af gaan druipen. Ook wil Jezus dat ik goed voor mezelf ga zorgen. Ik heb dit misschien in het verleden niet gedaan en af en toe voel ik me daar nu ineens schuldig over. Maar ik denk dat God dit juist aan mij laat zien, zodat ik daar mijn verantwoordelijkheid in kan nemen maar ook zijn genade ervoor kan ontvangen.

Nu gaan we vooruit kijken en krijg ik de keuze om het anders te doen dan wat ik altijd gewend was. En ik weet dat ik het nu niet alleen hoef te doen. Hij is bij mij en Hij helpt mij. Maar dat neemt niet weg dat ik het super, super, super moeilijk vind. Ik heb altijd op manier A geleefd en gereageerd en nu ga ik het anders doen. Maar ik ga God om moed vragen en dan ga ik een stap nemen om goed voor mezelf te zorgen.

Bidden jullie weer voor mij mee?

Maak je je ergens druk over? Leg het bij jouw liefdevolle Vader neer en leef in zijn rust..

Toen ik dat voor het eerst hoorde binnen Jong&Vrij Amersfoort dacht ik: “Wauw, dat is heel mooi gezegd, maar hoe doe je dat dan? Moet je dan letterlijk op de bank gaan zitten en erop vertrouwen dat het allemaal goed komt?”

Het klinkt heel makkelijk, maar ik ervaar het zeker niet als makkelijk. Voordat je het weet zorgen de gedachtes weer voor onrust en twijfel. Het is iedere keer weer een uitdaging om het los te laten.

Zo ook nu. Wij zijn op zoek naar een koopwoning. Na lang zoeken zijn we op een nieuwbouwwoning gestuit in Almere-Hout. We zitten nog in het voortraject en van de week hoorde we op de radio dat per 1 juli 2018 alle nieuwbouwwoningen gasloos gebouwd moeten gaan worden. Wat betekent dat de woning zo’n €30.000 duurder gaat worden, wat concreet betekent dat we dit niet kunnen, maar ook niet willen gaan betalen qua maandlasten. Dus dat zou betekenen dat we dit huis gaan laten schieten.

Dan kun je 2 dingen doen: in paniek raken en je helemaal gek laten maken met gedachtes of je gaat naar de Vader toe en legt dit bij Hem neer en je geloofd erin dat wanneer het dit huis niet wordt, dat het dan nog iets beters zal gaan worden. Want Hij zal voorzien.
Stiekem weten we allebei dat we eigenlijk het liefste in de buurt van Amersfoort willen wonen, alleen we zijn bang dat we daar niks zullen vinden, omdat het of onbetaalbaar is of binnen een dag weg is. Vorige week vroeg ik ook aan de Heer of Almere-Hout een juist keuze zou zijn voor ons. En een paar dagen later volgt dit nieuws. Zou dit Zijn antwoord zijn?

Ik vind het zooo ontzettend moeilijk om op Hem te vertrouwen. Ik wil het wel heel graag, maar dan komen de angstgedachtes naar boven met: “Wat als er niks beters komt?”. Op mijn eerste Connect avond zei Anne Geluk tegen mij dat wanneer er onrust/twijfel gedachtes naar boven komen je ook best “NEE” mag zeggen. “NEE! Dit zijn geen gedachtes die mij helpen, dit zijn GEEN gedachtes die van God komen. Deze gedachtes proberen mij onrust en twijfel te bezorgen. Ik richt mijn blik op God, de liefdevolle Vader en niet op mijn zorgen. God houdt van mij en Hij zal voorzien!”