Laat je leiden door de Heilige Geest in Zijn rust

Laat je leiden door de Heilige Geest is een boodschap die ik de afgelopen week meerdere keren ben tegengekomen in verschillende preken van o.a. Marcel Gaasenbeek, Joshua McCauley en David de Vos. Onafhankelijk van elkaar gaven ze mij dezelfde boodschap. Wellicht iets waar ik wat mee mag gaan doen? 😉 

De afgelopen 2 weken voel ik me erg wisselend. De ene dag lijk ik meer de wereld aan te kunnen dan de andere dag. Ik heb heel snel de gedachte dat het wel zou moeten kunnen en dat de Heer me wel gaat helpen als het niet lukt. Alleen dat gebeurt niet altijd. En dat snapte ik niet. Want hij zegent je toch altijd? Dus waarom dan niet? 

Totdat ik in een preek het volgende hoorde. Soms moet je bepaalde keuzes maken in je leven, zodat je naar een volgende “stap” gaat. Want zolang je die stap niet zet, dan kan God jou niet zegenen in die bepaalde situatie. En door zijn Heilige Geest leidt Hij jou voorzichtig naar die keuze. Er werd als voorbeeld genomen dat je bijvoorbeeld in een “verkeerde” relatie zit. Je kan wel denken dat God het wel even gaat regelen dat het goed komt, maar wellicht ben je niet voor elkaar gemaakt. En kan Hij jou niet zegenen totdat jij de volgende stap zet en dat is in dit geval uit elkaar gaan. Dit klinkt natuurlijk wel wat heftig, maar het gaf mij wel een duidelijk voorbeeld. Als je dingen blijft doen waarvan Hij aangeeft dat het niet goed voor je is, dan is het wel aan jou om bepaalde keuzes te gaan maken. En ja, dat is moeilijk, eng en lastig. Als dat niet zo was, dan had je het allang gedaan en had je Zijn zegen niet nodig gehad.

Alleen dan kom ik op het volgende stukje: hoe dan? Hoe laat je je leiden door de Heilige Geest. Ik vind dat heel moeilijk. Gisterenavond vertelde iemand mij dat je allereerst rust nodig hebt. Zonder rust is het moeilijk om Hem überhaupt te verstaan. Laat staan dat je je dan kan laten leiden. Want als er alleen maar onrust in je lijf en hoofd zit, dan is het lastig te bepalen bij welke keuzes je rust ervaart en bij welke keuzes niet. Bij mij voelt het vaal als een wirwar aan gedachtes en gevoelens. Ik ren als het ware als kip zonder kop rond. 

Afgelopen zondag was er een gebedsavond in de Leilinden. Ik wou daar helemaal niet heen. Ik vind dat soort dingen maar ongemakkelijk. Alleen ik werd soort van liefdevol gedwongen door een zus. Ik heb me laten leiden en ben toch gegaan. Hoe ongemakkelijk ik het ook vond, het was ook super fijn. Er werden mooie en bemoedigende dingen tegen ons gezegd. En dat raakte me, enorm.

Van de week kreeg ik een openbaring via een broer en zus. Ik vertelde dat ik veel last heb van negatieve gedachtes. Gedachtes waarvan ik weet dat ze niet van Hem zijn, want ze zijn niet bemoedigend of liefdevol. Ik gaf aan dat ik daar vanaf jongs af aan last van heb en dat dat blijkbaar mijn zwakke punt is. Maar toen zeiden ze het volgende: “Juist niet. Dat is juist een sterk punt van je. Want juist daardoor ben jij in staat om slechte gedachtes te onderscheiden van de gedachtes die van Hem komen. Veel mensen kunnen dit niet, maar jij ziet dit wel. En daarom zul jij straks ook anderen hierin kunnen helpen.”

Nou, ik had dit echt niet zo bekeken. Ik zag het als een “last” en zeker niet als een positief iets. Maar als je het zo bekijkt….?

David de Vos gaf heel mooi aan in z’n preek (God verdeelt niet eerlijk) dat wanneer je voor je gevoel in bepaalde lastige situaties zit dat dit juist een felicitatie waard is. Want dat betekent dat je volgende stappen in je leven aan het zetten bent. En God gebruikt deze situaties om te toetsen of jij klaar bent om de volgende stap te kunnen zetten. Of je genoeg weerstand kan bieden tegen je situatie. Of je Hem daarin betrekt. Want uiteindelijk ben ik niet diegene die in die situatie moet vechten tegen de reuzen. Het enige wat ik mag doen is in Zijn rust verblijven en Hem het werk laten doen. Dus niet alles zelf willen doen. Er werd ook zo mooi gezegd in een andere preek. Als je ergens tegenaan loopt of ergens last van hebt, wat doe je dan? Ga je dan eerst naar Google of naar God? 

Hoe vaak heb ik wel niet zitten Googlen op mijn klachten. Op zoek naar antwoorden. En ik kan je vertellen dat ik die niet gevonden heb en je wordt er vaak ook nog negatiever van. 

De laatste tijd probeer ik mijn gedachtes en gevoelens op papier te zetten door middel van tekenen. Ik ben namelijk een echte beelddenker. Het helpt mij om dingen van me af te schrijven/tekenen. Alleen vroeger tekenende ik alleen het negatieve, maar zette nooit iets positiefs tegenover. Dat doe ik nu wel. Ik zet Gods waarheid er tegenover. En soms vind ik maar moeilijk te geloven en vind ik er een hoop van. Maar soms werkt het juist heel bemoedigend! 

Laat je leiden door de Heilige Geest en niet door jezelf

Lijn jouw agenda op met die van God en bepaal niet zelf wat God zou moeten doen volgens jou.

Dat waren één van vele mooie woorden die ik afgelopen zondag hoorde van Marcel Gaasenbeek in Jong&Vrij Amersfoort.

Twee blogs geleden schreef ik dat ik boos was op God, omdat Hij voor mijn gevoel niet naar mij luisterde. Hij deed eigenlijk niet wat ik vroeg aan Hem.
Nou, ik ben afgelopen zondag wel even met beiden benen op de grond gezet. De preek was voor mij bedoelt, daar kon ik echt niet omheen. God heeft me door die preek laten zien waarom dingen wellicht niet zo lopen zoals jij dat graag zou willen. Het was voor mij echt een eye-opener.

Je kan namelijk van God geen automaat maken. God leidt jou en jij leidt niet Hem! Stiekem was ik God wel aan het leiden. Ik had ondertussen een heel lijstje met punten waarvan ik vond dat daar iets aan moest veranderen. Hoofdpijn moest genezen, mijn duizeligheid moest genezen, etc.. Ook had ik er zelfs ideeën over hoe Hij dat zou kunnen doen.

Alleen Hij doet de dingen op Zijn manier. Hij weet namelijk wat de juiste manier is. En Hij zal het altijd op die ene manier doen waarvan Hij weet dat het goed voor je is. Alleen zal Zijn manier niet altijd aansluiten op jouw gevoel. En kan het tegen jouw eigen prioriteiten in gaan. Want wellicht wil God eerst op een ander vlak mij genezen, voordat Hij zich gaat richten op mijn duizeligheid.

Jezus is het hoofd en jij bent het lichaam. Het hoofd leid en niet het lichaam. Maar probeer dat maar eens los te laten. Ik vind dat heel lastig. Als ik ergens last van heb dan wil ik daar snel weer vanaf. Maar vaak heb ik ergen last van, omdat ik een grens heb overschreden. En dan leer ik er juist weer van. Als God mij steeds zou genezen op het moment dat ik een grens heb overschreden, dan zou ik die grens blijven overschrijden. En dat is wat Hij ook niet wil. Hij wil goed voor ons zorgen, maar Hij wil ook dat wij goed voor onszelf zorgen.

De boodschap was: laat je leiden door de Heilige Geest. Vraag God om jou te leiden, want je zal altijd in de belofte eindigen. Misschien niet via de weg die je zelf voor ogen had. Maar misschien nog wel beter.

Alleen de menselijke neigingen zorgen ervoor dat je vaak de stem van de Heilig Geest niet verstaat. Marcel had een lijstje gemaakt van de menselijke neigingen:
1. Eigen prioriteiten
2. Kinderlijke verwachtingen
3. Eigenwijsheid (ik geloof dat gewoon anders)
4. Koppigheid en trots

Ik kan me heel erg vinden in nummer 1 en 2. Ik heb al hele ideeën hoe iets opgelost zou moeten worden en wat er opgelost moet worden.
En ik verwacht altijd een hele hoop. Van God, maar ook van de mensen om mij heen. Wat uiteindelijk vaak resulteert in teleurstellingen.

Toen er werd gesproken over het je laten leiden door de Heilige Geest, moest ik meteen aan een situatie van afgelopen week denken. Er werd verteld dat de Heilige Geest jou in kleine dingen zal proberen te sturen, stapje bij stapje.

Wij hadden een tijdje geleden de heg laten snoeien, ook een stuk van de heg wat achteraf een gedeelde heg was met de buren. We hadden het een flink stuk terug laten snoeien, alleen er kwamen wat kale plekken tevoorschijn wat we niet wisten. Toen de buren terugkwamen van vakantie zagen ze die heg en een paar dagen later stond de buurvrouw aan de deur. Ze vroeg wat er met de heg was gebeurd. Ik had het verhaal uitgelegd en ze gaf aan dat het prima was, maar de volgende keer hoefde wij hun kant niet te snoeien. Ze liet het namelijk expres een stuk over de stoep groeien (dat verklaarde die rare, kale plekken). Maar goed, ik had m’n excuses aangeboden en het was goed.

Twee dagen later kreeg ik ineens een ingeving. Ik zei tegen Sven, ik ga een bosje bloemen halen voor de buurvrouw, omdat ik het toch vervelend vind. De volgende dag begon ik alweer te twijfelen. Ik dacht, moet ik dat nu wel doen? Is dat niet overdreven? En stiekem heb ik toch niet zo zin meer.
Maar ik bleef het gevoel houden dat ik het juist wel moest doen.
Toen ik naar de winkel ging twijfelde ik nog steeds, maar toch nam ik een bosje mee. Ik dacht nog bij mezelf, als ik het niet geef, dan kan ik het alsnog in een eigen vaasje doen 😉
Maar uiteindelijk ben ik toch het bosje bloemen gaan brengen en kreeg ik een positieve reactie “het had niet gehoeven, maar het wordt zeer gewaardeerd” ervoor terug.

En dit was maar een klein dingetje. Een klein gebaar waarbij ik al enorm twijfelde of ik het wel moest doen ja of te nee. Dus ik ben blij dat de Heilige Geest met kleine “oefeningen” begint, want dit vond ik al een lastige 😉

Tsja, ik schijn ook een mens te zijn die last heeft een eigen kapitein aan boord die het zogenaamd allemaal beter weet. Maar ik weet het eigenlijk helemaal niet beter. Als ik het beter had geweten, dan had ik niet in bepaalde situaties gezeten toch?

Dus lieve Vader, ik zou graag geleid willen worden door U, door de Heilige Geest. Want U weet meer dan ik en U weet beter wat goed voor mij is. En ik mag leren vertrouwen in U. 

Stel jezelf de vraag: Laat ik me leiden door de Heilige Geest of door mezelf?