Is mijn identiteit in angst of in Jezus?

Mijn identiteit is gebaseerd op mijn omstandigheden. Ik weet niet beter dan dat ik het meisje ben die last heeft van duizeligheid, moe is en pijnklachten heeft. En als dat er niet was dan speelde er wel iets anders. Maar bepaalt dat wie ik ben?

Gebroken dromen
Het antwoord is natuurlijk ‘nee’, alleen is dat antwoord voor mezelf altijd een ‘ja’ geweest. Alles draait daaromheen. Wat ik doe, waar ik van droom. Mijn dromen? Die heb ik niet eens in de ijskast gezet, maar in de prullenbak gegooid. Want dat gaat me toch niet lukken, zei dat stemmetje in mijn hoofd. En in de loop der jaren ben ik gewoon vergeten wat die dromen waren en ben ik die leugen gaan geloven. Het gaat me nu toch niet lukken. Maar, als ik echt beter ben dan ………… dan wat? Dan ga ik pas leven? Dat is toch niet hoe God het bedoeld heeft? Hij wil dat je vrij bent en jezelf ziet zoals Hij jou ziet. En Hij meet jouw identiteit niet aan jouw omstandigheden. Het gaat erom WIE je bent, wie je werkelijk bent.

Vasthouden aan mijn omstandigheden
Maar hoe breek ik daarvan los? Een openbaring die ik kreeg is dat ik aan ene kant heel graag beter wil worden, maar aan de andere kant me ook keihard vasthoudt aan de omstandigheden. Ik weet namelijk niet beter en ergens voelt het wel vertrouwd. Je weet dat het niet goed voor je is, maar je bent bang voor wat er anders gaat komen. Ik ben gewend om ergens last van te hebben. En als dat weg zou vallen, maakt me dat bang.
Er zijn 2 dingen die me bang maken:

1. Ik ben bang dat wanneer ik alleen al zou zeggen me beter te voelen, dat het een kwestie van tijd is voordat ik weer tegen een muur aanloop. Het vertrouwen in mezelf en in mijn lichaam is weg. En doordat ik zo weinig vertrouwen heb, vind ik het heel moeilijk om het vertrouwen wel in de Heer te hebben. Ik durf niet blij te zijn over kleine positieve vorderingen, want het zal toch van korte duur zijn, zegt dat stemmetje in mijn hoofd.

2. Dit vind ik nog het lastigste om te delen, maar ik ga het toch doen 😉 Op dit moment ervaar ik een bepaalde manier van ‘aandacht’ van mensen om mij heen. Een bepaald soort aandacht die je krijgt als het niet zo goed met je gaat. En op het moment dat ik “beter” zou zijn dan verandert die aandacht. Waardoor dat stemmetje in mijn hoofd zegt dat ik straks alleen achter blijf. Ik weet namelijk niet meer hoe het anders kan zijn.

Angst is de sleutel tot vrijheid
Ik ben me er nu heel erg van bewust dat ik in het bovenste stukje heel vaak het woord “bang” noem. Angst is een hardnekkige emotie die mij zo ontzettend op de rem zet. Maar het is ook de sleutel tot vrijheid. Want als ik de angst ga doorbreken, dan zal ik vrij zijn. Dan ga ik mijn dromen weer dromen en najagen. Dan ga ik mijn omstandigheden loslaten en me niet daarop focussen. Dan ga ik de stapjes omhoog zien i.p.v. steeds naar beneden te kijken en zien wat er nog niet gaat. Dan ga ik leven, ondanks dat mijn omstandigheden misschien nog wel een rol spelen in mijn leven. Maar de omstandigheden krijgen niet meer de hoofdrol in mijn leven. Het krijgt een bijrolletje.

De laatste stap in herstel
Ik weet dat dit de laatste, maar ook zeker de moeilijkste, drempel gaat zijn voor mijn weg naar herstel. En dat is een stap die ik zeker weten niet alleen kan maken. Maar ik weet dat God die stap wel samen met mij wil gaan maken. Alleen ik zal de eerste stap moeten gaan zetten, want het is aan mij wie ik laat regeren. Angst of God?

Dit zal een moeilijke stap gaan worden, dus ik vraag je hulp. Bid je mee voor kracht en moed om die stap te gaan maken? 🙂

Ervaar jij vrijheid in je leven?

Vandaag is het 5 mei, bevrijdingsdag. Een dag waarop iedereen viert dat we vrij zijn. Dat we mogen leven in een vrij land. Vanmorgen werd door pastoor Constantijn de volgende vraag gesteld: “Ervaar jij vrijheid in je leven?” Sommigen van ons kunnen ‘m wellicht meteen beantwoorden, anderen moeten er misschien even over nadenken. 

Wel weten, maar niet voelen
Ik kon de vraag eigenlijk vrij snel beantwoorden. Nee, dat ervaar ik momenteel niet. Voor m’n gevoel zit ik vast in mijn lichaam en in mijn denken. Ik weet vanuit het Woord dat het oude voorbij is en dat het nieuwe gekomen is. Jezus is gestorven voor jou en mij. We zijn geen slaven meer, we hoeven niet door een hoepeltje te springen, we mogen weten dat we een geliefd kind van God zijn. Maar ik voel het niet altijd. Want als ik het in mijn hart zou voelen, dan zou ik geen negatieve woorden meer hardop uitspreken (bewust of onbewust) en dan zouden mijn gedachtes niet zo met mijn gevoel aan de haal gaan.

Stil gezet
Momenteel bewandel ik een weg waar ik ontzettend stil gezet wordt. Ik word steeds bewuster gemaakt van hoe ik me emotioneel voel, hoe ik over dingen denk en hoe ik me lichamelijk voel. Iets wat juist heel erg goed is. Want ik ben de afgelopen jaren alleen maar door en door gegaan. Ik heb me toen nooit afgevraagd hoe ik me voelde. Ik moest gewoon werken, ik moest dit, ik moest dat kunnen. Ja, er gebeurde verschrikkelijke dingen, maar ik ging gewoon door. Want het leven gaat toch ook gewoon door?

Langzamerhand kom ik nu tot het besef dat ik denk: “Wow, waarom heb ik toen niet even een stapje terug gedaan? Of waarom had ik me toen niet even ziek gemeld, zodat ik mezelf even wat rust kon geven?”.  
Het antwoord op de waarom kan ik nu wel geven. Omdat ik toen niks wou voelen, omdat ik er überhaupt gewoon niet over nadacht. Ik zette alles op nummer 1, behalve mezelf. Een lieve zus zei van de week het volgende:
“You can’t go back and change the beginning, but you can start where you are! Change the ending”. (C.S. Lewis).
En dat is zo waar. We kunnen het verleden niet meer veranderen, maar we kunnen wel het einde veranderen. Klinkt tof toch? 

Gewoon maar even doen dan?
Ja, klinkt allemaal heel makkelijk. Gewoon even doen. Gewoon even geloven en dan komt het wel goed. Nou, helaas. Inzicht is een eerste stap, maar veranderen? Dat is de volgende stap en misschien wel de moeilijkste. Als je al jaren in hetzelfde karrenspoor loopt en dan besluit om een ander spoor te gaan lopen, dan gaat het karretje echt niet vanzelf die kant op. Het is natuurlijk veel makkelijker om in datzelfde spoor te blijven lopen, maar daar weet je de uitkomst al van. Dus het is iedere dag, ieder uur, iedere minuut weer dat karretje in het andere spoor blijven duwen. Iedere keer maak je weer bewust een keuze om een ander spoor op te gaan. Het voelt soms echt als een gevecht om dat karretje daarin te houden. Iedere keer weer bewust een keuze maken om die negatieve gedachte niet aan te nemen en te geloven.

Je doet het niet alleen! 
Iedere dag voel ik me gezegend dat ik deze reis niet alleen hoef te doen. Als ik naar de mensen om mij heen kijk die Hem niet kennen, dan kan ik alleen maar denken “Hadden jullie ook maar Jezus in jullie leven”. 

Want als ik moe ben van het karretje duwen, dan geeft Hij mij nieuwe kracht. “Mensen die moe zijn, geeft Hij nieuwe kracht. Uitgeputte mensen maakt Hij weer sterk!” (Jesaja 40.29)

Als ik val, dan helpt Hij mij overeind. Als ik verdrietig ben dan troost Hij mij. Als ik boos en gefrustreerd ben, dan brengt Hij mij tot rust. Maakt dat het makkelijk? Nee, het maakt het niet makkelijk, maar wat makkelijker. Het geeft me hoop en steun om door te blijven gaan. Ook al zie ik het even niet meer zitten. Ook al denk ik dat de rest van de mensen om me heen wel van alles kunnen en ik niet. En ik me gevangen voel in m’n eigen lichaam. En ik me zorgen maak hoe ik ooit kan gaan werken als ik me zo voel zoals ik me nu voel. Maar ik kan wel in een hoekje gaan zitten en op z’n Cees Bots gezegd een “pitty party” met mezelf gaan houden, maar dat is ook geen leven zoals God het bedoelt heeft. En ja, af en toe in een hoekje zitten mag wel, zolang je er maar niet in blijft hangen. Maar God laat dat ook niet toe. Of via teksten of broers en zussen is Hij wel erg goed met hints geven wat de volgende stap mag zijn 😉

Van gevangenheid naar vrijheid
Nee, momenteel ervaar ik NOG niet de vrijheid in m’n leven. Maar ik ben er wel van overtuigd dat die vrijheid wel gaat komen. En ja, die zin moet ik misschien nog wel 1.000x voor mezelf herhalen, maar God is groter dan al mijn omstandigheden. En Hij heeft geen leven bedoelt met pijn en negativiteit. Hij heeft een hoopvolle toekomst voor ogen, zowel voor jou als mij. Dus ik laat me leiden door de Heilige Geest en ik ga onderweg genieten van alles wat ik met Hem mag meemaken en zie uit naar een hoopvolle toekomst! Want God houdt van jou en mij. Wij zijn Zijn geliefde kinderen!

Ben jij de kip of de arend?

Wat mogen we toch genieten van het mooie weer in februari. De zon schijnt volop, de vogels hoor je fluiten en ik kan heerlijk in de tuin zitten met een boek op schoot. 

Afgelopen zondag ben ik naar een dienst geweest waarin werd gesproken over “Denken zoals je werkelijk bent”. Want hoe je jezelf ziet, zo ga je je ook gedragen. Om dit te illustreren werd het verhaal van de kip en de adelaar verteld. Er zijn verschillende soorten versies van dit verhaal, maar de boodschap is bij allemaal hetzelfde. 

Een boer vind op een dag een ei in het veld. Hij neemt het ei mee naar huis en legt het in het kippenhok zodat de kippen het ei kunnen uitbroeden. Als het ei uitkomt, dan zit daar een jonge arend in, maar niemand weet dat. De arend groeit op tussen de kippen. Hij gedraagt zich als een kip, hij scharrelt, gaat op stok en hij tokt en kraait. 

Op een gegeven moment komt er iemand op de boerderij en ziet de arend in het kippenhok zitten. Hij vraagt aan de boer: “Waarom heb jij een arend in het kippenhok?” En de boer zegt: “Dat is geen arend. Het is een kip. Hij tokt en kraait als een kip en hij gaat op stok als een kip.” Maar de man zegt: “Nee, dat is echt een arend. En ik zal het je bewijzen. Hij pakt de arend uit het hok en zei “Je hoort niet thuis hier op de grond maar in de lucht. Sla je vleugels uit en vlieg”. De arend was verward en besefte niet wat er aan de hand was. Hij wist niet wie of wat hij werkelijk was en toen hij de andere kippen zag die hun eten van de grond pikten sprong hij op de grond en voegde zich weer bij hen. De man gaf de moed niet zo snel op en nam de arend de volgende dag mee op het dak van het huis en zei opnieuw: “Je bent een knappe arend. Strek je schitterende vleugels uit en vlieg weg“. Maar de arend was bang voor het onbekende en zijn mogelijkheden en sprong opnieuw naar beneden tussen de kippen. De derde dag stond de man voor dag en dauw op en nam de arend mee naar de hoogste berg uit de omgeving. Op de top tilde hij de koning der vogels hoog op en spoorde hem aan: “Je bent een arend. Je hoort niet alleen thuis op de grond maar ook daar hoog in de lucht. Sla je vleugels uit en vlieg”. De adelaar keek onzeker om zich heen, naar het erf daar ver beneden en omhoog, naar de lucht. Hij maakte nog steeds geen aanstalten om te gaan vliegen. Toen tilde de man hem op in de richting van de zon. De arend begon te trillen en hij sloeg langzaam zijn vleugels uit. Hij verdween uiteindelijk met een triomfantelijke schreeuw de blauwe lucht in. Hij is en blijft een arend, ook al was hij vroeger opgegroeid als kip.

Als jij jezelf ziet als een kip, dan ga je je gedragen als een kip. Als jij jezelf ziet als een arend, dan ga je je gedragen als een arend. Je verandert door je denken te vernieuwen. Door je denken te vernieuwen zal je een metamorfose ondergaan en kun jij je kippen-jasje uit gaan trekken en de adelaarsjas aan gaan trekken. Stijg als een adelaar boven alles uit! 

Don’t copy the behavior and customs of this world, but let God transform you into a new person. 
Romeinen 12:2

Ga jezelf niet kleden als deze wereld. Je leeft misschien in deze wereld, maar je bent niet van deze wereld. Jouw verleden bepaalt niet jouw toekomst. Jouw denken bepaalt jouw toekomst. Vernieuw je denken en ga leven in vrijheid. Want dat is wat jouw liefdevolle Vader voor jou wil. Hij wil niet dat je denkt dat je niks kan, dat je een mislukkeling bent of dat het toch nooit goed komt met jou. Hij heeft dat niet voor jou bedacht en daarom mag je daar ook boven gaan staan.  Ook al is dat niet makkelijk. Het is makkelijker om je te laten meenemen in het negatieve. 

Ook ik vind dat heel erg moeilijk. Maar ik heb wat zinnen voor mezelf uitgezocht die ik dagelijks tegen mezelf zeg. Blijven herhalen, blijven herhalen. En beetje bij beetje, treetje voor treetje (zoals een goede vriendin van mij altijd zegt) zal mijn denken steeds verder vernieuwd gaan worden. 

Gaat het tijd kosten? Ja. 
Gaat het met vallen en opstaan? Ja. 
Zal Hij altijd aan mij zijde staan en mij helpen? Ja! 
Dus ga ik er komen? Ja zeker weten!

Laat je leiden door de Heilige Geest in Zijn rust

Laat je leiden door de Heilige Geest is een boodschap die ik de afgelopen week meerdere keren ben tegengekomen in verschillende preken van o.a. Marcel Gaasenbeek, Joshua McCauley en David de Vos. Onafhankelijk van elkaar gaven ze mij dezelfde boodschap. Wellicht iets waar ik wat mee mag gaan doen? 😉 

De afgelopen 2 weken voel ik me erg wisselend. De ene dag lijk ik meer de wereld aan te kunnen dan de andere dag. Ik heb heel snel de gedachte dat het wel zou moeten kunnen en dat de Heer me wel gaat helpen als het niet lukt. Alleen dat gebeurt niet altijd. En dat snapte ik niet. Want hij zegent je toch altijd? Dus waarom dan niet? 

Totdat ik in een preek het volgende hoorde. Soms moet je bepaalde keuzes maken in je leven, zodat je naar een volgende “stap” gaat. Want zolang je die stap niet zet, dan kan God jou niet zegenen in die bepaalde situatie. En door zijn Heilige Geest leidt Hij jou voorzichtig naar die keuze. Er werd als voorbeeld genomen dat je bijvoorbeeld in een “verkeerde” relatie zit. Je kan wel denken dat God het wel even gaat regelen dat het goed komt, maar wellicht ben je niet voor elkaar gemaakt. En kan Hij jou niet zegenen totdat jij de volgende stap zet en dat is in dit geval uit elkaar gaan. Dit klinkt natuurlijk wel wat heftig, maar het gaf mij wel een duidelijk voorbeeld. Als je dingen blijft doen waarvan Hij aangeeft dat het niet goed voor je is, dan is het wel aan jou om bepaalde keuzes te gaan maken. En ja, dat is moeilijk, eng en lastig. Als dat niet zo was, dan had je het allang gedaan en had je Zijn zegen niet nodig gehad.

Alleen dan kom ik op het volgende stukje: hoe dan? Hoe laat je je leiden door de Heilige Geest. Ik vind dat heel moeilijk. Gisterenavond vertelde iemand mij dat je allereerst rust nodig hebt. Zonder rust is het moeilijk om Hem überhaupt te verstaan. Laat staan dat je je dan kan laten leiden. Want als er alleen maar onrust in je lijf en hoofd zit, dan is het lastig te bepalen bij welke keuzes je rust ervaart en bij welke keuzes niet. Bij mij voelt het vaal als een wirwar aan gedachtes en gevoelens. Ik ren als het ware als kip zonder kop rond. 

Afgelopen zondag was er een gebedsavond in de Leilinden. Ik wou daar helemaal niet heen. Ik vind dat soort dingen maar ongemakkelijk. Alleen ik werd soort van liefdevol gedwongen door een zus. Ik heb me laten leiden en ben toch gegaan. Hoe ongemakkelijk ik het ook vond, het was ook super fijn. Er werden mooie en bemoedigende dingen tegen ons gezegd. En dat raakte me, enorm.

Van de week kreeg ik een openbaring via een broer en zus. Ik vertelde dat ik veel last heb van negatieve gedachtes. Gedachtes waarvan ik weet dat ze niet van Hem zijn, want ze zijn niet bemoedigend of liefdevol. Ik gaf aan dat ik daar vanaf jongs af aan last van heb en dat dat blijkbaar mijn zwakke punt is. Maar toen zeiden ze het volgende: “Juist niet. Dat is juist een sterk punt van je. Want juist daardoor ben jij in staat om slechte gedachtes te onderscheiden van de gedachtes die van Hem komen. Veel mensen kunnen dit niet, maar jij ziet dit wel. En daarom zul jij straks ook anderen hierin kunnen helpen.”

Nou, ik had dit echt niet zo bekeken. Ik zag het als een “last” en zeker niet als een positief iets. Maar als je het zo bekijkt….?

David de Vos gaf heel mooi aan in z’n preek (God verdeelt niet eerlijk) dat wanneer je voor je gevoel in bepaalde lastige situaties zit dat dit juist een felicitatie waard is. Want dat betekent dat je volgende stappen in je leven aan het zetten bent. En God gebruikt deze situaties om te toetsen of jij klaar bent om de volgende stap te kunnen zetten. Of je genoeg weerstand kan bieden tegen je situatie. Of je Hem daarin betrekt. Want uiteindelijk ben ik niet diegene die in die situatie moet vechten tegen de reuzen. Het enige wat ik mag doen is in Zijn rust verblijven en Hem het werk laten doen. Dus niet alles zelf willen doen. Er werd ook zo mooi gezegd in een andere preek. Als je ergens tegenaan loopt of ergens last van hebt, wat doe je dan? Ga je dan eerst naar Google of naar God? 

Hoe vaak heb ik wel niet zitten Googlen op mijn klachten. Op zoek naar antwoorden. En ik kan je vertellen dat ik die niet gevonden heb en je wordt er vaak ook nog negatiever van. 

De laatste tijd probeer ik mijn gedachtes en gevoelens op papier te zetten door middel van tekenen. Ik ben namelijk een echte beelddenker. Het helpt mij om dingen van me af te schrijven/tekenen. Alleen vroeger tekenende ik alleen het negatieve, maar zette nooit iets positiefs tegenover. Dat doe ik nu wel. Ik zet Gods waarheid er tegenover. En soms vind ik maar moeilijk te geloven en vind ik er een hoop van. Maar soms werkt het juist heel bemoedigend! 

Dit is wie ik nu ben

Het nieuwe jaar, 2019 is begonnen. Een jaar waarin weer vol verwachting mogen uitkijken naar wat God allemaal voor ons in petto heeft. Een jaar waarin je mag VERwachten en niet hoeft te wachten. Ik heb deze week de nieuwjaarspreek (This is me) geluisterd van Steven van Kranenburg uit Rotterdam (overigens een aanrader om eens te luisteren als je ‘m nog niet kent). Een super sterke en gave preek. Ook al was 2018 volgens jou een rotjaar, vol negatieve dingen, laat 2018 jou niet de volgende vraag stellen: “Hoe ben ik hier terechtgekomen?” Maar zeg: “Dit is wie ik nu ben. Ik ga me niet afvragen hoe ik hier ben gekomen. Ik ga kijken wat U voor me gaat doen”. 

“Look instead for what God can do!” 

Klinkt super goed toch? En dat is het ook. Maar als je nu aan mij vraagt hoe ik er nu over denk, dan ga ik heel eerlijk met je zijn. Ik vind dit bovenstaande zo sterk, alleen ik vind het zo moeilijk momenteel om in die kracht te staan en te vooral te blijven staan. Want als ik die preek luister, dan denk ik “JA!”, maar vaak ebt dat gauw weg. 

De afgelopen weken is mijn duizeligheid weer enorm aanwezig en ik vind het maar lastig om daar met liefde mee om te gaan. Om het te laten zijn. Ik voel me beperkt in mijn privé en werkleven. Een winkel binnenlopen, zonder mensen, maar met veel spullen, zorgt voor te veel prikkels.
Ik heb genoeg momenten dat ik met m’n handen in het haar zit, niet wetende waar ik nu goed aan doe en wat ik nu moet doen. En voordat je het weet verdrink ik in mijn gedachtes met de vraag “Hoe ben ik hier terecht gekomen?”.

En je kent alle goede dingen wel zoals: “Rust in Jezus. Houd je ogen op Hem gericht en niet gericht op je eigen problemen. Laat Hem bij je problemen komen.”

Alleen ik vind dat zo ontzettend moeilijk. Ik raak dan in een soort van paniek en dan stormt het om me heen en zie ik door de storm Hem niet meer en het goede niet meer. 

Maar toch wil ik samen met Hem het pad bewandelen en onderzoeken wat die duizeligheid in stand houdt en hoe ik daar met liefde en rust mee om mag gaan. Ik wil stoppen met vechten, maar meer rusten bij Hem.

Ik probeer wat meer naar mezelf te luisteren en doe een stapje terug als ik een stapje terug moet doen. En ik probeer me minder af te vragen hoe ik hier ben terecht gekomen zoals Steven aangeeft. Want is dat nu belangrijk? Ik kan beter gaan kijken naar wat Abba Vader voor mij in petto heeft liggen.

Hij is jouw redder!

Het is kerst. Een tijd waarin veel mensen bij elkaar komen om samen kerst te vieren. Om te genieten van het eten en van elkaar. Maar wat eigenlijk nog belangrijker is: met kerst vieren we de komst van onze Redder. Hij kwam voor ons naar de aarde, om ons te redden. Kerst is jij in eenheid met God. “Love came down”, zoals pastor Constantijn dat op kerstavond zei. “Je hoeft niet bang te zijn, God komt naar jou toe.”

“Je hoeft niet bang te zijn”. Deze zin is een zin die ik de afgelopen tijd heel vaak voor mezelf moet herhalen. Want ik voel veel angst. De angst grijpt me soms zo enorm aan. En ik weet dat Joseph Prince zegt: “Ga in je stoel zitten van rust en laat je niet misleiden door de vijand om je zorgen te gaan maken. Laat hem niet uit je stoel wegjagen door angst”. Maar ik vind dat heel erg moeilijk. Soms kan de paniek zo toeslaan dat ik dat even vergeet.

Wat zijn die angsten? Zijn ze realistisch? Zijn ze gebaseerd op feiten?

Ik ben bang om mensen te verliezen. Ik heb zowel mijn moeder als mijn tante (die heel dichtbij stond) op jonge leeftijd en in een best korte tijd verloren, beiden door kanker. Een ziekte wat tegenwoordig “normaal” lijkt te zijn.

Ik ben bang dat die duizeligheid, waar ik de afgelopen week weer heel veel last van heb, altijd zal blijven aanhouden en dat ik er nooit meer vanaf zal komen. Dat het me altijd zal blijven belemmeren.

Ik ben bang om alleen te zijn. Afgelopen maandagavond waren we in de kerk (kerstavond). Heel veel mensen die wij kennen binnen Jong&Vrij gingen op kerstochtend. Hierdoor voelde ik me alleen binnen een grote groep mensen.

Ik ben bang dat ik te kort schiet bij mijn partner. Hij zit nu in een burn-out en ik wil hem steunen waar ik kan. Maar ik moet hem ook loslaten zodat hij zijn eigen pad kan bewandelen. Ik heb een paar jaar geleden ook mijn eigen pad bewandelt. En iedere persoon heeft zijn pad en reis. Alleen je wilt je partner behoeden voor de uitdagingen die hij tegen zal komen in zijn reis. Alleen is dat niet mijn taak. Want hetgeen wat ik ben tegengekomen op mijn reis, hoeft hij niet tegen te komen.

Maandagavond liet de Heer mij weten dat ik niet bang hoef te zijn. In de preek kwam dat zo mooi naar voren. “Ik wil jouw redder zijn. Ik hou van je en Ik wil je geven wat je nodig hebt”. Dat waren de woorden die Jezus aan mij gaf. Na de dienst kwam één van de connectleiders naar ons toe waar we een goed gesprek mee hadden. Dat deed me enorm goed. Meer dan dat hij wist, denk ik.

Toen we de kerk uitliepen kwam ik Sophie tegen en die sloeg een arm om me heen en gaf deze tekst mee: “Wees niet bezorgd over de dag van morgen, want de dag van morgen zal voor zichzelf zorgen; elke dag heeft genoeg aan zijn eigen zorgen.“ (Mattheüs 6:34)

Kortom, leef bij de dag. Ik kan me wel druk maken over morgen, overmorgen en de komende maanden. Maar A: ik weet niet hoe die zal lopen. En B: Hij zal altijd met mij zijn en mij helpen. En ja, ik twijfel daar op sommige momenten wel eens over.

Ik heb voor mezelf besloten om toch om hulp te vragen binnen de kerk. Gelukkig is deze mogelijkheid daar. Want soms heb je af en toe een duwtje in de goede richting nodig. Want je hoeft je niet te schamen om, om hulp te vragen.

Ik wens iedereen fijne dagen toe. En weet dat je Hem mag aannemen. Hij dringt zich niet op, maar Hij sluit zich aan bij jou. Hij zal jouw niveau aannemen. Want Hij wil voor iedereen een redder zijn, dus ook voor jou! Hij is jouw licht in jouw duisternis. Het enige wat je hoeft te doen is naar het licht toe te lopen of Hem te roepen. Als jij Hem roept dan komt hij naar je toegerend en zal Hij jou optillen en jou thuis brengen. Zoveel houdt Hij van ons!

Wat is jouw basis binnen het geloof?

Tijdens de connect afgelopen dinsdag werd de volgende vraag aan mij gesteld: “Wat is jouw basis binnen het geloof? Wat geloof jij nu? Zeker omdat je nog zo jong gelooft zijn we eigenlijk wel benieuwd.”

Ik geloof dat God goed is. Ik geloof dat Hij onvoorwaardelijk van mij houdt en mij nooit in de steek zal laten. Ook al lijkt het soms wel alsof Hij er niet is. Maar dat is niet zo, alleen zie je het zelf even niet meer. Omdat je dan te veel op je eigen problemen gericht bent, te veel op jezelf gericht en dan heb je je ogen niet meer op Hem gericht. Maar als je je omdraait, dan zul je zien dat Hij altijd achter je gestaan heeft. Ook op de momenten dat je het moeilijk had.

Ik geloof dat Hij me altijd wilt helpen. Ik zie de kleine dingen die in mijn leven gebeuren, iets wat van Hem komt. En dat kunnen kleine dingen zijn zoals een leuke korting die ik net krijg op iets wat ik nodig heb tot een afspraak die op mijn werk uitvalt, zodat ik ineens wat meer lucht krijg om een meeting te kunnen voorbereiden. Ik zie het als kleine knipoogjes van de Heer om mij te helpen en mij gelukkig te maken. En hoe meer ik me daarvoor openstel, hoe meer ik het ook zie. Ik laat het over me heen komen en geniet ervan. En dat is wat Hij ook wil. Dat je geniet!

Ik geloof dat Hij al het negatieve ten goede zal keren. Al vind ik dit soms erg lastig hoor. Zeker als je in zo’n negatieve situatie zit. Dan zie ik het allemaal gewoon niet meer en dan twijfel ik er ook onwijs aan. Maar een paar weken geleden heb ik voor mezelf besloten dat ik daar klaar mee ben. Ik geloof dat Hij het zal doen, maar wel op Zijn manier en op Zijn tempo. En ja, soms mag Hij wel opschieten en soms mag Hij het ook wel op een andere manier doen 😉 Maar ik weet dat Hij jou nooit expres zou laten lijden. Ja, soms moet je ergens doorheen. Soms moet je door een diep dal.
Maar A; je doet het niet alleen, want Hij loopt naast je en B; door die ervaring leer je ook heel veel. En je hebt dat nodig als ervaring voor de toekomst. Met die ervaring op zak zorgt het ervoor dat je straks niet weer in hetzelfde dal zal belanden. Daarnaast kun je daarna anderen helpen en inspireren. Want zeker in deze wereld kom we een hoop dalen tegen.

Ik geloof dat ik er gewoon mag zijn. In Zijn ogen is iedereen perfect. Hij heeft ons gemaakt zoals Hij het bedoelt heeft. En wat anderen er ook van vinden, iedereen is uniek en kostbaar. Hij heeft iedereen één en voor één bedacht en gecreëerd en voor iedere persoon heeft Hij een plan. En dat is altijd een plan A en nooit een plan B. Alleen soms zie je zelf even Zijn plan niet, maar Hij zal altijd het plan voor ogen houden. En wat dat plan precies is? Ja, helaas heb je bij je geboorte niet een boekje gekregen waar dat in staat. Zou soms wel handig zijn 😉

In het afgelopen jaar heb ik mooie, maar ook minder mooie wegen bewandelt. Het is een reis van vallen en opstaan, maar ik heb zeker geen spijt dat ik ooit aan die reis ben begonnen. Iedere dag voel ik me steeds dichter en dichter bij Hem in de buurt komen. Het geeft me steun, het geeft me houvast. Hij is mijn basis. Een basis waar ik op mag rusten. Een basis die er altijd zal zijn. Ook al zou ik wegrennen, die basis blijft intact en daar kan ik altijd naar terugkeren.

Ik vind het bijzonder dat het geloof zo’n mooi plekje in mijn leven heeft gekregen. Iedere dag verbaas ik me steeds weer over de mooie kleine knipogen van de Heer. En nee, ik ben er nog lang niet. Maar ja, ben je er eigenlijk ooit? Iedere dag leer je weer iets bij en iedere dag maak je weer iets mee. Nieuwe situaties waar je nog niet weet hoe je daar mee om moet gaan. Maar ook oude situaties kunnen mij nog steeds raken.

Heb ik stappen gemaakt? Dat heb ik zeker. Met behulp van Hem! Mijn hoofd is rustiger geworden en dat heb ik aan Hem te danken! Ik heb van Hem geleerd om meer te rusten en te aanvaarden dat ik soms even een stapje terug moet doen. Dat was eerst een enorme frustratie bron, maar dat is wat meer gaan zakken.
En daar ben ik Hem super dankbaar voor. Voor Zijn hulp, voor Zijn aanwezigheid.  Ik ben dankbaar dat Hij in mijn leven is gekomen (al was Hij er altijd al, maar wist ik het zelf niet). Dank U Vader!

 

Ziel, kom tot rust…

De afgelopen tijd ben ik wat minder bezig geweest met het schrijven van blogs. Dat komt omdat we momenteel bezig zijn met de voorbereidingen voor onze verhuizing. Over 1,5 week verhuizen we naar het mooie Voorthuizen. We hebben een huisje gevonden die qua huur net even wat beter is, alleen is het huisje wel weer wat knusser dan wat we nu hebben.
Ach, straks genieten we dan alleen nog maar extra van onze nieuwe woning, omdat die dan 100x zo groot lijkt 😉
Als het goed is gaat de bouw van onze nieuwe woning starten in november/december dit jaar.

Ondanks dat we bezig zijn met de voorbereidingen van onze verhuizing, ervaar ik toch een rust over me heen. Wat mij heel erg op weg heeft geholpen is de connect-avond van vorige week. Toen werd gezegd dat wanneer je gedachtes en alles weer met je aan de haal gaan, dat het dan kan helpen om te zeggen “Ziel kom tot rust”. Ik heb dit de afgelopen week vaak herhaald en het hielp mij om mijn gedachtes tot rust te krijgen. Vooral ’s avonds al ik in bed lig begint het vaak te ratelen. De eerste keer dat ik tegen mezelf zei “Ziel kom tot rust” viel ik meteen in slaap.

Ook heb ik weer veel preken geluisterd. Ik merk dat dit zo veel helpt. Vooral de preken van Joseph Prince raken me enorm en maken me “sterk”. Ik voel Hem dan heel dichtbij. In één van zijn preken vertelde hij wat het enige werk dat jij moet doen is in Zijn rust blijven. En ook al zijn er dingen te doen, zoals een verhuizing voorbereiden, doe deze dingen dan vanuit Zijn rust. Want wanneer je het vanuit Zijn rust doet, dan zal het hemels eindigen. Het werk is namelijk al gedaan door Hem. Als je rust hebt, dan bereik je je doel sneller. Heb plezier tijdens je reis. Want dat is wat God voor jou wil.

Ga in een stoel zitten en blijf daar in Zijn rust. Laat je niet afleiden door de vijand. Want die probeert je steeds uit die stoel te halen door gedachtes bij je neer te planten van “Heb je daar wel aan gedacht?” of “Weet je zeker dat dit goed gaat?” of hij geeft je valse symptomen. Alles om jouw aandacht te krijgen en jou zorgen te laten maken.

Dit was voor mij weer een eye-opener. Ik dacht, wauw! Dit is inderdaad precies wat er gebeurt. Zodra je in de rust komt, dan proberen gedachtes je daar weer vanaf te krijgen.

Wie door geloof die rust ervaart, rust uit van zijn eigen werk, net als God. Laten wij ons best doen deel te krijgen aan die rust. Daarom moeten wij ervoor oppassen God niet ongehoorzaam te zijn zoals het volk Israël, dat daardoor die rust niet kreeg.
Hebreeën 4:10‭-‬11

Uiteraard kreeg ik net deze preek te horen in een week waar een hoop had kunnen gebeuren qua onrust. Maar de connect van vorige week en deze gave preek zorgden ervoor dat ik niet in de onrust belandde. Ik voelde een rust over me heen. En ja, m’n gedachtes gingen wel eens aan de wandel, want uiteindelijk ben ik nog steeds een mens, blijkt 😉 Maar dan sprak ik m’n gedachtes toe en zei “Ziel kom tot rust”. En soms moest ik dat 10x herhalen. Maar de aanhouder wint 😉

Ik was ook minder geïrriteerd over m’n lichamelijke klachten deze week. Want ja, ik had er een slechte dag tussen zitten qua lichamelijke klachten. Maar in plaats van mij er enorm tegen te verzetten, kon ik het er nu iets meer laten zijn. En dat is iets wat ik heel moeilijk vind.

Wij waren al een tijdje op zoek naar een opslag voor onze bank. Want deze is te groot om in het andere huurhuisje te plaatsen. Uiteindelijk besloten we de bank op Marktplaats te zetten. Maar ook daar kwamen niet veel reacties op en als die al kwamen, dan was het met een bod waar je verdrietig van wordt. De verhuisdatum kwam steeds dichterbij en we hadden nog steeds geen opslag. Dit is precies zo’n onderwerp waar ik mij helemaal gek over kan maken.

Maar van het weekend voelde ik ineens een rust over me heen komen over dat onderwerp. Ik zei tegen Sven “het komt wel goed, het gaat wel lukken”. En nog geen 10 minuten later kreeg ik een berichtje via Marktplaats dat iemand wou komen kijken naar de bank en gisteren hebben we ‘m verkocht maar we kunnen er nog op blijven zitten tot de dag voor de verhuizing! Hoe goed geregeld kan het zijn? En dit is nog maar een klein dingetje. God voorziet altijd. Misschien niet helemaal op de manier zoals je zelf bedacht zou hebben, maar het vertrouwen in Hem groeit bij mij alleen maar meer en meer.

Dank U Vader, dat ik Uw geliefde kind ben. Dank U dat U mij dat zo hebt laten zien afgelopen week. Ik ben zo blij dat ik U heb leren kennen, want ik weet dat ik de dingen nooit meer alleen hoef te doen. U bent er altijd bij. Bij bijvoorbeeld moeilijke gesprekken met klanten. U zorgt voor de woorden die ik soms zelf niet eens kon verzinnen. Dank U Vader.

Wanneer je land inneemt, dan kom je vijanden tegen

Wanneer je land gaat innemen, dan zul je vijanden tegen komen. Dit is een zin die me even aan het denken heeft gezet. Want dat is wat ik inderdaad ervaar. Hoe meer ik met Jezus het pad bewandel, hoe meer dingen ik uit probeer binnen het geloof, hoe harder ik de weerstand voel. Gedachtes die je proberen bang te maken. Gedachtes die zorgen voor angst en zorgen. Gedachtes waarvan je weet dat ze niet van Hem komen, maar die ik zo moeilijk de rug kan toekeren.

En als het overdag lukt om die gedachtes een rug toe te keren, dan probeert de vijand het ’s nachts. Dan wordt je midden in de nacht wakker en wordt je overladen met niet helpende gedachtes.
Overal waar het kan zal de vijand mij proberen te misleiden en voordat ik het weet ben ik verzonken in angst en zorgen.

Zorgen over gezondheid. Over de gezondheid van mezelf, maar ook die van Sven. Zorgen over financiën. We hebben van de week even de cijfers op een rij gezet voor het komende jaar en we hebben gezien dat we voor een uitdagende situatie staan. Hoe gaan we dit doen, vraag ik me dan af? En de paniek slaat toe. De gedachtes met “Het gaat niet goed komen. Hoe gaan we dit doen?” overvallen me dan.

Ik vind het dan heel moeilijk om het dan los te laten en het dan bij God neer te leggen. Ik geloof dat Hij zal voorzien. Ik vertrouw Hem. Daarom blijf ik elke dag naar Hem toekomen. Maar die gedachtes die niet van Hem komen, brengen me aan het wankelen en aan het twijfelen.

Vandaag werd tijden de dienst een stukje bijbeltekst gedeeld uit Psalm 91 door Margot. Eentje die mij ook raakte en waar ik veel kracht uit kan halen.

1 Wie in de beschutting van de Allerhoogste woont
en overnacht in de schaduw van de Ontzagwekkende,
2 zegt tegen de HEER: ‘Mijn toevlucht, mijn vesting,
mijn God, op u vertrouw ik.’

3 Hij bevrijdt je uit het net van de vogelvanger
en redt je van de dodelijke pest,
4 Hij zal je beschermen met zijn vleugels,
onder zijn wieken vind je een toevlucht,
zijn trouw is een veilig schild.

5 De verschrikking van de nacht hoe je niet te vrezen,
ook de pijl niet die overdag op je afvliegt,
6 noch de pest die rondwaart in het donker,
noch de plaag die toeslaat midden op de dag.

7 Al vallen er duizend aan je linkerzijde
en tienduizend aan je rechterhand,
jou zal niets overkomen.
8 Open je ogen en zie
hoe wie kwaad doen worden gestraft.

9 U bent mijn toevlucht Heer.
Als je mag wonen bij de Allerhoogste,
10 zal het kwaad je niet bereiken,
geen plaag je tent ooit treffen.

11 Hij vertrouw je toe aan zijn engelen,
die over je waken waar je ook gaat.
12 Hun handen zullen je dragen,
je voet zul je niet stoten aan een steen.
13 Leeuw en adder zul je vertrappen,
roofdier en slang vermorzelen.

14 ‘Ik zal bevrijden wie mij liefheeft
en beschermen wie met mijn naam vertrouwd is.
15 Roep je mij aan, ik geef antwoord,
in de nood zal ik bij je zijn,
je bevrijden en met roem overladen,
16 je overvloed geven van dagen,
Ik zal je redding zijn.’

Amen! Wauw, wat vind ik dit een mooie, bemoedigende tekst. Eentje om op te slaan als mijn favorieten. Eentje om nog vaker terug te lezen. Zeker op de momenten dat ik me slecht voel en bemoediging nodig heb. Wat hebben wij toch een goede Vader! En wat een geluk dat wanneer ik toch twijfel of af dwaal van Hem, dat Hij mij niet zal veroordelen. Hij blijft van mij houden. Dat zal Hij proberen op allerlei manier te laten zien.

Zo kreeg ik gisteren een dikke vette knipoog van Hem. Ik ging voor het eerst trouwjurken passen. Ik had een jurk aan en zag mezelf in de spiegel. Eerst dacht ik dat het iemand anders was. Dit ben ik niet. Zo mooi kan ik niet zijn. Want dat is wat ik altijd over mezelf denk. Maar Hij liet mij zien dat dit niet waar is. Ik voelde het. Het leek alsof ik door Zijn ogen naar mezelf keek. Ik was geraakt. Ik dacht alleen maar, wauw. Ben ik dit echt? “Ja, dit ben jij echt”, zei Hij.

En ook op zo’n moment probeert de vijand dat moment van me te stelen. Ik neem ook op dat vlak steeds meer en meer een beetje land in. Het land om van mezelf te gaan houden.
En de vijand zal allerlei dingen bedenken waarom ik niet mooi zou zijn. Maar wat Hij zegt is de waarheid. En Margot liet me vanmorgen inzien dat in een moment van aanval het juist super goed is om terug te vallen op het Woord. En dan is het nog niet altijd even makkelijk, maar het zorgt wel voor hoop en bemoediging.

Dankjewel Margot, voor het delen en dank U Vader dat U zulke goede dingen voor mij doet. Wat ben ik blij dat ik U heb leren kennen vorig jaar.

He alone is my refuge, my place of safety.

Vind de vreugde in Hem en daarmee ook in jezelf

Afgelopen week was emotioneel en lichamelijk zwaar. En dan kan ik zo in die duisternis blijven hangen. Zoals Cees Bots zegt, in je eigen “pitty party” blijven hangen. En als je partner ook in die duisternis rondloopt, dan heb je samen een “pitty party”. Best gezellig met z’n 2-en, maar zeker niet motiverend en bemoedigend. En ook gevaarlijk, want voordat je het weet trek je elkaar naar beneden en houd je elkaar daar beneden.

Vanmorgen was er een preek van Constantijn die echt voor mij bedoelt was en me we weer hielp relativeren. Want soms kan ik mezelf zo verliezen dat ik niet 1, maar 20 beren zie lopen. De fysio zei begin deze week dat ik die beren maar een jurk moest geven. Ik moest daar zo om lachen dat ze zei “kijk, mijn doel is bereikt. Je lacht erom en kan het weer wat meer relativeren”. En dan krijg je deze ochtend een preek die daar weer op verder borduurt. Hoe mooi kan God spreken. Wow!

De titel van de preek was “Vreugde in alle omstandigheden”. Deze preek liet mij zien dat er ook vreugde in het leven is. De vreugde hoef je niet uit jezelf te halen of uit anderen, maar uit Hem. En Hij is in jou. Kortom, je draagt Zijn vreugde in jezelf. En nee, op de dagen dat ik me slecht voel, voel ik de vreugde helemaal niet, maar vandaag werd tegen mij gezegd dat dat ook niet erg is. Dan is het er maar even niet. Maar het is wel goed om daar aan herinnert te worden, want de duivel probeert me daarin te ontmoedigen. Want hoe slechter ik me voel, hoe kwetsbaarder ik ben voor de duivel en hoe makkelijker het voor hem is om met mijn gedachtes aan de haal te gaan.

De duivel probeert je te ontmoedigen als je in geloof wandelt. En dat ervaren wij enorm. Iemand zei ook vandaag tegen me dat wij zo voorop lopen in het geloof, alleen dan sta je ook vooraan en ontvang je ook als eerste de klappen. En dat vind ik moeilijk. Het blijft als een gevecht voelen, terwijl ik weet dat ik niet hoef te vechten. Hij heeft voor mij gevochten en ik ben vrij.

Alleen dat voel ik niet altijd. Ik voel dan nog steeds die duizeligheid of die enorme vermoeidheid. En dan begin ik te twijfelen. Te twijfelen of Hij mij echt wel opvangt. En dan voel ik me weer schuldig tegenover Hem dat ik twijfel. En zo gaan de gedachtes als ping-pong ballen heen en weer. Als ik het zo al lees, dan wordt ik er al moe van 😉

Afgelopen week had ik mijn eerste connect “Eerlijk over twijfel”. Het is een kleine groep wat ik erg prettig vind. Ik hoop in deze connect wat meer handvaten te kunnen vinden om niet steeds te verdrinken in twijfel, maar dat ik het eerder kan “stoppen”. Want hoe meer ik erin verdrink, hoe moeilijker ik het vind om eruit te komen. Dus ik heb hoge verwachtingen dat Hij mij die handvaten ook gaat geven.

Soms spreekt Hij heel duidelijk, soms is het een fluistering. Maar ik hoor Zijn stem steeds meer en meer. Maar ik merk ook dat er geprobeerd wordt om mij af te leiden. Afleiden met gedachtes die niet van God komen. Afleiden met angsten, zorgen, etc.. Maar ik weet dat deze niet van Hem komen. En ik weet dat ik in Hem mag rusten en dat ik niet hoef te werken. Ik vroeg vandaag aan iemand; “Hoe weet je nou of je zelf aan het werk bent?”. Ze zei: “Als jij je zorgen maakt, dan ben je zelf aan het werk.”
Oh, uh, okey.. dan ben ik nog vaak zelf aan het werk 😉 Ik mag nog meer los gaan laten.

De HEER is mijn kracht en mijn schild,
op Hem vertrouwde mijn hart,
ik werd geholpen en mijn hart jubelde,
Hem wil ik loven in mijn lied.
Psalm 28:7

Als ik mijn omstandigheden een plaatje mag geven dan zie ik een wervelwind. Een wervelwind die door mijn tuin heen raast. Vanmorgen werd tijdens de worship gezegd om je een plaatje voor te stellen van jou omstandigheden. Dat was bij mij die wervelwind. Ik sta als een boom in het midden en die wervelwind probeert die boom weg te krijgen. Maar dan komt Jezus. Hij loopt naar door mijn tuin heen naar die boom. En waar Hij loopt groeien bloemen. En hij kalmeert de wervelwind. De wervelwind verdwijnt en er is weer rust in de tuin. Die wervelwinden komen bij mij een aantal keren per dag. Maar in plaats van er zelf tegen te vechten, mag ik het aan Hem overlaten. En ook al moet Hij 20x per dag langs komen, dat maakt Hem niet uit. Hij zal mij blijven helpen.

Dank U Jezus, dank U Vader.

Voel je je momenteel slecht, down of heb je er even allemaal geen zin meer in? Kijk dan even dit filmpje. Deze werd vanmorgen ook getoond. Iets wat ik totaal niet had verwacht, maar wat mij tranen bezorgde van het lachen i.p.v. verdriet. Het hielp mij een beetje te relativeren en nog belangrijker, het hielp mij te lachen.